Άσκηση κριτικής 2010

[Χάρης Ξανθόπουλος]

Εδώ θα γράφουμε τις κριτικές μας των φωτογραφιών του PPW 2010

Καλή χρονιά σε όλες και όλους

[MANOS_mm]

Καλή χρονιά σύντροφοι

17 συμμετοχές ... ούτε πολλές, ούτε λίγες.
Για να δούμε λοιπόν ...

Οι φωτογραφίες που μου άρεσαν πιο πολύ είναι οι:

Quassar -

pkomo -

Χάρις --

Και στις τρεις έχει γίνει η υπέρβαση που ζητάμε και το απλούστατο θέμα έχει μεταμορφωθεί σε κάτι σημαντικό που μας κάνει να ενδιαφερθούμε, να ανησυχήσουμε, να νοιώσουμε κάποια ένταση.
Νοιώθω μια αγωνία καθώς κοιτάζω το αινιγματικό και γεμάτο ένταση πρόσωπο στη φωτογραφία του Πέτρου, με κάνει να ονειρεύομαι και να πλάθω ιστορίες αυτό το ψεύτικο κεφάλι του αλόγου και τέλος, η ασάφεια που προκαλεί η φόρμα στη φωτογραφία της Χαρούλας, δημιουργεί φωτογραφία εκεί που δεν θα υπήρχε.
Το έντονο βλέμμα σε συνδυασμό με τις φωτεινές γραμμές που αφήνουν τα κοσμήματα της κυρίας, μας κάνει να αμφιβάλουμε και να ψάχνουμε τι κρύβεται πίσω από το προφανές.

Μπράβο παιδιά !

Η δεύτερη επιλογή για μένα είναι αυτές των:

Noe -

Μανώλη -

Γιώργου -

Γέλασα (δεν ξέρω αν αυτή ήταν η πρόθεση του φωτογράφου όμως) με το μικρό λευκό Puma που προηγείται του σκύλου του OZZY -

Ενδιαφέρουσα του Νίκου ¬ , αν και κάτι με ενοχλεί -
Μάλλον το υπερβολικά έντονο βλέμμα της γυναίκας στο πρώτο πλάνο.

Τέλος, μου άρεσαν χωρίς να είναι κάτι σημαντικό, οι ήρεμες ματιές στις φωτογραφίες του Βασίλη, του Ζήση και της Βιργινίας.

Άντε, πείτε καμιά γνώμη βρε σεις. Λίγες λέξεις αρκούν....

[digibill]

Για μένα καλύτερη αυτή του Πέτρου:



Αινιγματική, μυστηριώδης, η μετέωρη έκφραση του ανθρώπου με βάζει σε σκέψεις.... Είναι με το στόμα μισάνοιχτο; βαριεστημένο; Είναι σοκαρισμένςο ή ηλίθιος;

Μετά το γαϊδουροκέφαλο του Κώστα:



Τέλος, πολύ μου άρεσε το μοναχικό συννεφάκι του Νίκου:



Το ξέρω, φλερτάρει πάρα πολύ με το γλυκανάλατο, αλλά αυτός ο @#@#$# ο Νίκος κάνει καλά ακριβώς αυτό: φλερτάρει σχεδόν με το μελό, αλλά το ξεπερνάει, δεν πέφτει στην παγίδα του. Τελικά δεν σου βγαίνει συγκίνηση με το ζόρι, αλλα'η ευαισθησία του φωτογράφου....

Από κει και πέρα στάθηκα και στις φωτογραφίες του Greg, του Μάνου (έχει κάτι το μυστηριώδες αλλά δεν με κερδίζει τελικά...), του Γιώργου Δ (πόσοι το έχουμε φωτογραφίσει αυτό το κτίριο στην αρχή της Αιόλου? Εγώ ποτέ δεν έχω καταφέρει να του βγάλω το παραμικρό... Εδώ κάτι πάει να γίνει), της Βιργινίας και του Ζήση.....

[mare_nostrum]

Η φωτογραφία του Πέτρου μου αρέσει πολύ, με ταξιδεύει θα' λεγα.
Μου προκαλεί ενδιαφέρον αυτή του Quassar .
Ενδιαφέρουσες ωστόσο βρίσκω και του Θοδωρή και του Greg Dallis . Αυτό το φως στα μαλλιά του κοριτσιού μου φέρνει στο μυαλό όμορφα απογεύματα των παιδικών μου χρόνων...

[Ζήσης Καρδιανός (ziskar)]

Οι δικές μου επιλογές είναι με αξιολογική σειρά οι εξής:

του Μανώλη

παράξενη φωτογραφία, την διαπερνά μια υπαινικτική απειλή (αν και την συνόδευσε με ευχές για μια καλύτερη χρονιά )

του Mandragora

δεν είναι τέλεια, αλλά με συγκινεί. Μου αρέσει ο τρόπος που γράφει το άσπρο ρούχο της μικρής μέσα στο σκοτεινό περίγυρο και η στάση της.
Υπάρχει κάτι από την ατμόσφαιρα των φωτογραφιών της Helen Levitt.
Ένα καλύτερο καδράρισμα θα την βελτίωνε σημαντικά.

του Greg

ένα απλό ανεπιτήδευτο πορτραίτο στο οποίο η συνέργεια ύφους της μικρής, χαμόγελου και backlight μου δημιούργησαν μια επίμονη εντύπωση.

Στάθηκα επίσης στις φωτογραφίες του Κώστα και του Πέτρου, αλλά τελικά δεν με πέρασαν απέναντι....

[mandragoras]

ζηση αυτη με το κοριτσακι δεν ειναι της mare ειναι δικια μου χα..

[Χάρις Γιαννοπούλου]

Ωραίες φωτογραφίες είχαμε στην αρχή του 2010!

......

Αρχίζω με μια τριάδα που με συγκίνησε συναισθηματικά. Φωτογραφίες χωρίς επιτήδευση, με ζωντάνια, δροσιά, κοντά στην ανάμνηση,το ίδιο κοντά και στη μεταμόρφωση.
Χωρίς αξιολογική σειρά λοιπόν Χριστίνα, Θοδωρής και Γρηγόρης.
Μπράβο παιδιά

...

Τώρα πάμε σε δυό φωτογραφίες-πορτρέτα με έντονη την παρουσία του φωτογράφου. Ο Πέτρος διαλέγει μια κλασική ανδρική macho φιγούρα με αναφορές στο film noir,και μας εκπλήσσει με το "χαμένο" ύφος της στην απρόσωπη πολή. Ο Κώστας καταφέρνει να τιθασεύσει μια εξαιρετικά επικίνδυνη φορμαλιστική επιλογή (γράμματα, κάδρο χωρισμένο στα δύο, σουρεαλιστικό άλογο) και να μας δώσει μια πολύ ενδιαφέρουσα εικόνα.
Συγχαρητήρια και σε σας



Τέλος ο σύντεκνος Μάνος της Κρήτης που μας μυεί στην ποίηση της τεχνολογίας, με μια φωτογραφία που θα λάτρευε ο Hitchkock! Δεν είμαι σίγουρη για τη διάρκεια της γοητείας της, όμως αυτή την εβδομάδα μπαίνει στο top 6

[Ζήσης Καρδιανός (ziskar)]

Αρχικό μήνυμα απο mandragoras

ζηση αυτη με το κοριτσακι δεν ειναι της mare ειναι δικια μου χα..

Ουπς sorry... Το διόρθωσα.
Ήταν δίπλα-δίπλα και μπερδεύτηκα

[digibill]

Η προηγούμενη εβδομάδα μου φάνηκε κάπως.....
Υπάρχει ένα επίπεδο, αλλά όλες οι φωτογραφίες κινούνται σε μια καλή μετριότητα....

Ο Πέτρος:



....με μια -όπως πάντα- εσωτερική φωτογραφία, στο γνώριμο ύφος του. Είναι καλή, έχει όλα τα χαρακτηριστικά που μου αρέσουν, το παιχνίδι με τα χέρια και τα πόδια εμένα μου αρέσει, και ειδικά πώς ξεπροβάλει συνεσταλμένο το δεξί χέρι στο φως, έτσι όπως το "μαλώνει" το αριστερό, υπό το αυστηρό βλέμμα των παπουτσιών! (μάλλον πάλι μαλακίες αρχίζω να λέω, οπότε σχωρνάτε με, απλά μου αρέσει! )

Ο Λουκάς:

....στο γνώριμο ύφος του κι αυτός.Δεν ξεπερνά τον εαυτό του εδώ, αλλά μας δίνει κάτι εσωτερικό και ενδιαφέρον (είναι κι αυτή στην περίοδο ΜΡ -μετά Ριβέλλη; Έτσι μου φαίνεται....)

Ο αγαπητός mandragoras:



Καλό το πορτραίτο, έξυπνη η σύνθεση έτσι ώστε να ισορροπεί αυτό το γκρίζο κεφάλι μες στην μαυρίλα....
Δεν είναι κακή φωτογραφία (το βλέμμα του προσώπου είναι πραγματικά καλό υλικό), εμένα μάλλον δεν με τρελαίνει όμως... Δεν ξέρω, θα ήθελα περισσότερα ώστε να υπαινίσσονται και περισσότερα.... Έτσι δεν υπαινίσσεσαι, μάλλον μας κρύβεις!

Η φίλτατη Έλλη:



...με μια πραγματικά ενδιαφέρουσα σκηνή δρόμου, αποπνέουσα ησυχία, γαλήνη, εσωτερικότητα έτσι όπως μετεωρίζεται στον χρόνο...
Νομίζω ότι για λεπτομέρειες δεν με ξετρελαίνει (όπως το κάδρο με την έντονη προοπτική, το ίχνος ταμπέλας ( δεξιά κλπ), ή ίσως πάλι και να είναι από αυτές που σου μιλάνε σιγά-σιγά.

ΑΜΑΝ!! Η σάλτσα!
.....
Φτου ρε @!#$@#$#@στη, μου έκοψε Να δω τι θα πω στη γυναίκα τώρα
Λοιπόν, πάμε παρακάτω.....


Ο Γιώργος:



Γιώργη μου, δεν ενθουσιάζομαι εδώ....
Ναι, αποκτούν κάποια προσωπικότητα έτσι που τα φωτογράφισες αυτά τα άψυχα, αλλά δεν μπορώ να πω το ναι....

Ο Νίκος:



Αγαπητέ κύριε Κανταράκια, αυτό που εγώ αντιλαμβάνομαι από την φωτογραφία σας αυτή είναι ότι πάλι δεν βρήκατε χρόνο για κλικ και προσπαθείτε να μας τουμπάρετε με τεχνάσματα....
Μου φαίνεται περισσότερο βιαστική παρά εσωτερική... Καταλαβαίνω το υπονοούμενο (μοναξιά φοβισμένης καρέκλας κι έτσι, ε ) αλλά δεν μου λειτουργεί πάντως....

ΕΓΩ:

Ο καλυτερότερος φυσικά!

Spoiler!

Και μην ακούσω ΚΙΧ για αυτοβαυκαλισμα και ναρκισισμό! Ολόκληρη σάλτσα έκαψα για πάρτι σας, θα σας δώσω κι εξηγήσεις; ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Αμ πώς!

Ο Γρηγόρης:



Μάλλον είναι πολύ ενδιαφέρουσα η φωτογραφία σου Γρηγόρη, αλλά εμένα με γειώνει κάπως απότομα το προφανές παιχνίδι ανάμεσα στην καμπάνα και στην... dolce gabana!
Αν το ξεπεράσω αυτό, μου αρέσει το κάδρο σου, η σύνθεση σε δύο επίπεδα, η ασάφεια και η επεξεργασία σου.....
Περίεργη, σαρκαστική φωτογραφία....

Ο Κώστας:



Στα είπα στο θέμα σου... Μου φάνηκε εύκολη αρχικά, αλλά τελικά είναι εσωτερική, γαλήνια φωτογραφία....
Χτες βγήκα μια βολτίτσα στα χιόνια στο Τατόι και την σκεφτόμουν συνέχεια.
Μου αρέσει τελικά!
(και υποψιάζομαι ότι μεγάλο μέρος της δύναμή της το αντλεί από την φωτομέτρησή σου: αν μας έδειχνες το χιόνι λευκό όπως πραγματικά είναι, μάλλον περισσότερο θα μας γείωνες... Μπράβο για την επιλογή σου αυτή!)

Μεσιέ Αντρέας:



....κλασσικά και δοκιμασμένα πράγματα!
Δεν είναι άσχημη. Μου αρέσει, αλλά δεν ξεχωρίζει, δεν βλέπω ιδιαίτερο "Αντρέα" μέσα της...
Το παράθυρο με τρελαίνει πάντως, έτσι όπως πέφτουν τα κλαδιά από πάνω κι όπως εμφανίζονται οι φιγούρες κάτω... Σκέφτομαι αμέσως τα Γιάννενα (ααααααχ, πατρίδα) χειμώνα με κωλόκρυο, να είμαι μέσα στο Φίλοιστρον (ένα καφενεδάκι μες στο κάστρο) πίνοντας τσίπουρα και να βλέπω έξω τους μοναχικούς διαβάτες να περνάνε δίπλα στην λίμνη........

Όλα αυτά όμως είναι αυστηρά προσωπικά βιώματα και φαντάζομαι ότι δεν λειτουργεί έτσι σε κανένα άλλο

Νίκο:



...χμμμμ
Αρχικά πήγα να την απορρίψω.. Στην συνέχεια την ξαναείδα....
Δεν ξέρω, δεν μπορώ να αποφασίσω.. Δεν με τρελαίνει, αλλα'δεν μπορώ να πω και το όχι....

Μανώλη:



...αν και δεν με ενθουσιάζει η επιλογή του κάδρου σου (ψιλοζαλίζομαι ) έχεις παίξει έτσι με το φως που τελικά το αποτέλεσμα να λειτουργεί!!
Καλή μου φαίνεται.....

Αυταααααααααααααααα.....

[soler]

Πολύ φοβάμαι πως την προηγούμενη βδομάδα δεν τα πήγαμε πολύ καλά.

Αρχικό μήνυμα απο noe

Καλό μήνα
από Σαλαμίνα..

Αρχικό μήνυμα απο giorgaros

Να βάλω και εγώ ρε παιδιά ένα από τα τελευταία δέντρα...

Ξεχωρίζω με σχετική ευκολία τις δυο παραπάνω των κυρίων.

Έχουν και οι δύο μια απόκοσμη, τόσο δυναμική σιγή..

Μου άρεσε επίσης η τετράγωνη της Βιργινίας. Δε μπορώ να πω πως είναι εξαιρετική φωτογραφία αλλά καταφέρνει να με πιάσει από το λαιμό.

Ενδιαφέρουσες επίσης του Λουκά και της Χαρούλας χωρίς όμως να έχουμε κάποια υπέρβαση..

Πέτρο μου φαίνεται πως είχε καλά στοιχεία η συγκεκριμένη αλλά τελικά φορμαλιστικά το τράβηξες από τα μαλλιά και δεν έδεσε.



Δε στάθηκα κάπου αλλού, πάμε να δούμε τι θα κάνουμε την τρέχουσα βδομάδα.