Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 2 από 2

Threaded View

Προηγούμενο μήνυμα Προηγούμενο μήνυμα   Επόμενο Μήνυμα Επόμενο Μήνυμα
  1. #1
    Μέλος PhotoMind Το avatar του χρήστη Νίκος Κανταράκιας
    Εγγραφή
    10-01-2008
    Περιοχή
    between a rock and a hard place
    Μηνύματα
    2,351

    My Social Networking

    Add Νίκος Κανταράκιας on instagram

    Προεπιλογή "Ruin Porn" (πορνογραφία του ερειπίου) ή μήπως όχι;

    Το Σάββατο που μας πέρασε (19/2/2011 τ.207) πήρα, όπως συνηθίζω όποτε το θυμηθώ, την Καθημερινή με το γνωστό μας περιοδικό «Φωτογράφος». Και να που είδα σε μια σελίδα του ένα μικρό άρθρο από την Ιωάννα Βασδέκη με τίτλο “Ruin Porn”.

    Η φράση “Ruin Porn” (πορνογραφία ερειπίων) κυκλοφορεί πολύ τελευταία και αναφέρεται κυρίως στην φωτογραφία ερειπίων (αγαπητοί ερειπιάκιδες του Photomind σας κέντρισα το ενδιαφέρον; ). Αναφέρεται ίσως σε μια φωτογραφία ερειπίων λίγο διαφορετική από αυτή που έχετε στο μυαλό σας (εκείνη έχει τεράστια ευρυγώνια κάδρα, ίσως λίγο HDR, ίσως κάμποση επεξεργασία) αλλά οπωσδήποτε στη φωτογραφία ερειπίων.

    Παραθέτω το άρθρο της κας. Βασδέκη

    Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  vasdeki_ruinporn.jpg Εμφανίσεις:  83 Μέγεθος:  142.6 KB



    Δε γνωρίζω την κα. Βασδέκη (ομολογώ πως είμαι αμόρφωτος σε ότι αφορά τα φωτοκριτικά δρώμενα και τις εις βάθος αναλύσεις του γιατί ο κάθε φωτογράφος έκανε κάθε κλικ, είτε γιατί μου θυμίζουν τη γνωστή φράση «γιατί κλάνει το γατί» είτε γιατί με παραπέμπουν σε μια ψυχαναλυτική διάθεση των πάντων) αλλά πραγματικά ελπίζω να είχε περισσότερο χώρο να αναπτύξει τις σκέψεις τις σχετικά με το θέμα που θίγει. Το συμπέρασμα από το άρθρο της, όπως προσωπικά μπορώ να το ερμηνεύσω, σε μια φράση είναι: “είναι κακό να βγάζεις τεχνικά άρτια και όμορφα αισθητικά κάδρα από κάτι άσχημο, ειδικά όταν έχεις σκοπό να βγάλεις λεφτά από αυτό”. Μια φράση με την οποία δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο και απ' όσο γνωρίζω και πολλοί από τη φωτογραφική μας παρέα.

    Η δική μου διαφωνία στο άρθρο, όχι μόνο της κας. Βασδέκη αλλά και των ξένων φωτοκριτικών, είναι ότι αφήνει μια γεύση επίθεσης προς τη συγκεκριμένη φωτογραφία που αλίμονο.. κάποιοι την κάνουν επειδή απλά τους αρέσει. Έτσι λυπάμαι αλλά δε μπορώ να συγκρίνω τη φωτογραφία ερειπίων τύπου Detroit (μια φωτογραφία που ερμηνεύεται περισσότερο πολιτικοοικονομικά μιας και το Detroit υπήρξε η πρωτεύουσα της αυτοκινητοβιομηχανίας) με «τα έργα πολλών Ελλήνων φωτογράφων (στα οποία) διαφαίνεται μια εμφανής εμμονή με το παρελθόν, μια νοσταλγία για αυτό που υπήρξε κάποτε..» γιατί τότε θα έπρεπε να κατακρίνουμε, όπως σωστά αναφέρει κι ένας σχολιαστής του άρθρου του J.P. Leary, και τις φωτογραφίες της Ακρόπολης.

    Αν θέλουμε να κατακρίνουμε σε κάτι τη φωτογραφία ερειπίων μπορώ εύκολα να πω πως προσωπικά τεχνικά δεν αντέχω να βλέπω της HDR λήψεις και αισθητικά την kitsch μόδα της φωτογράφισης ημίγυμνων/γυμνών μοντέλων (γυναικείων προφανώς) ατάκτως ερριμμένων ή σε στυλ “περνούσα τυχαία από εδώ γυμνή” μέσα σε δωμάτια, διαδρόμους ή χαλάσματα ερειπίων. Ας μην είμαι υποκριτής. Μου αρέσουν τα παραπάνω αλλά το καθένα σε ξεχωριστές φωτογραφίες.

    Ας σταθώ σε αυτό που θέλω να πιστεύω πως είναι το νόημα του άρθρου της κας Βασδέκη: “είναι κακό να βγάζεις τεχνικά άρτια και όμορφα αισθητικά κάδρα από κάτι άσχημο, ειδικά όταν έχεις σκοπό να βγάλεις λεφτά από αυτό”. Μια φράση που μάλλον δε πρέπει να αφορά την φωτογραφία ερειπίων αλλά μάλλον όλα τα είδη φωτογραφίας. Ή μήπως όχι; Μήπως θα έπρεπε να αφορά περισσότερο την καλλιτεχνική φωτοδημοσιογραφία (και τονίζω το καλλιτεχνική). Τότε θα έπρεπε να θάψουμε φωτοκριτικά και κυριολεκτικά ίσως φωτογραφίες του Salgado (εισάγετε επιφώνημα κοινού), του Kevin Carter και πολλών άλλων που μπορεί να μην αυτοπροσδιορίζονται ως καλλιτέχνες αλλά η αναζήτηση του βέλτιστου κάδρου της ανθρώπινης δυστυχίας, οι διθυραμβικές -κατόπιν εορτής του φωτογραφιζόμενου γεγονότος- εκθέσεις σε γκαλερί και οι ακριβές πωλήσεις αντιτύπων άλλα δείχνουν. Για να μην αρχίσω για τα φετινά World Press Photo awards... Πόσο ταιριάζει αλήθεια εκεί η φράση της κας Βασδέκη «.. το μελαγχολικό... το μελοδραματικό ειδικά “πουλάει” πολύ στην εποχή μας». Μήπως θα έπρεπε να μιλάμε για “photojournalism porn” προ πάντων άλλων;

    Σε μια προσεκτική ανάγνωση του κειμένου του J.P. Leary αλλά και των σχολίων των αναγνωστών αυτό είναι που πιστεύω πως ενόχλησε περισσότερο. Όχι η φωτογράφιση των μελαγχολικών ερειπίων αλλά η έντονη χροιά της δημοσιογραφικής χρήσης τους. Έχουμε οικονομική κρίση -> ως θέμα πουλάει -> ας φωτογραφίσουμε τη δυστυχία μας. Λυπάμαι αλλά αυτό είναι κάτι που δεν σκέφτονται καθόλου όσοι αγαπούν να φωτογραφίζουν ερείπια αλλά και οι μη φωτογράφοι Urban explorers. Όχι αυτοί που γνωρίζω τουλάχιστον, εδώ στην Ελλάδα.


    --------

    προς ανάγνωση:
    Detroitism by John Patrick Leary

    On Porn by Mike Johnston
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νίκος Κανταράκιας : 04-03-2014 στις 18:39
    ::: νίκος κανταράκιας ::: Visual Poetry ::: white tree ::: raw files :::

    The quieter you become, the more you are able to hear..

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας