Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της θέασης μιας σειράς φωτογραφιών που προέκυψαν από κάποιο ταξίδι είναι για μένα η επαναβεβαίωση της ματιάς του φωτογράφου. Ή, για να το πω αλλιώς, η απόλαυση μιας "ταξιδιωτικής φωτογραφίας" αλλιώτικης- όταν οι εικόνες που περνούν από τον αμφιβληστροειδή ραφινάρονται με τέτοιο τρόπο, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να οδηγεί και πάλι στον ίδιο δημιουργό.
Στο "Marrakesh" είδα Παύλο. Δεν έχει βέβαια κάποια ιδιαίτερη αξία η επισήμανση, το αντίθετο θα αποτελούσε είδηση. Μιλώντας λίγο πιο προσωπικά, το "Marrakesh" του Παύλου μου άρεσε. Μακάρι κάποια στιγμή να το επισκεφτώ αναζητώντας το δικό μου.